Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 47. ve 125. maddeleri, 'devlet sırrı' kavramını nasıl tanımlamakta ve bu sırların yargılamadaki konumu hakkında ne gibi kurallar getirmektedir?

CMK m. 47, devlet sırrını 'Açıklanması, Devletin dış ilişkilerine, milli savunmasına ve milli güvenliğine zarar verebilecek; anayasal düzeni ve dış ilişkilerinde tehlike yaratabilecek nitelikteki bilgiler' olarak tanımlar. CMK m. 125 ise bu kavrama önemli bir sınırlama getirir: 'Bir suç olgusuna ilişkin bilgileri içeren belgeler, devlet sırrı olarak mahkemeye karşı gizli tutulamaz.' Bu hüküm, adil yargılanma hakkı ve maddi gerçeğe ulaşma ilkesi gereği, bir suçun aydınlatılması için zorunlu olan bilgilerin 'devlet sırrı' kalkanı arkasına saklanmasını engeller. Ancak aynı maddenin ikinci fıkrası, bu tür belgelerin korunması için özel bir usul öngörür: 'Devlet sırrı niteliğindeki bilgileri içeren belgeler, ancak mahkeme hâkimi veya heyeti tarafından incelenebilir. Bu belgelerde yer alan ve sadece yüklenen suçu açıklığa kavuşturabilecek nitelikte olan bilgiler, hâkim veya mahkeme başkanı tarafından tutanağa kaydettirilir.' Bu, sırrın ifşasını en aza indirirken, yargılamanın selameti için gerekli olan bilgilere ulaşılmasını sağlayan bir denge mekanizmasıdır.