Bir muris muvazaası davasında mahkeme, mirasbırakanın davalıya doğrudan bir temlikinin olmadığını, taşınmazın davalıya eşinin ölümü üzerine miras yoluyla intikal ettiğini tespit ederek ön inceleme safhasında davayı esastan reddetmiştir. Yargıtay bu tür bir kararı nasıl değerlendirir?

Yargıtay bu kararı hukuka aykırı bularak bozar. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2015/15505 E., 2018/12108 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, muris muvazaası iddialarında önemli olan, mirasbırakanın asıl irade ve amacının ortaya çıkarılmasıdır. Davalıya doğrudan bir temlik olmasa dahi, eğer mirasbırakanın kendi mirasçısına (davalının eşine) yaptığı temlik muvazaalı ise, bu muvazaalı işlem yoluyla taşınmazı edinen kişinin eşi olan davalı da TMK m. 1023'teki iyiniyet korumasından yararlanamaz. Mahkemenin, mirasbırakan ile onun mirasçısı arasındaki ilk işlemin muvazaalı olup olmadığını araştırmadan, sadece davalıya doğrudan temlik olmadığı gerekçesiyle ön inceleme aşamasında davayı esastan reddetmesi, eksik incelemedir. Mahkeme, tahkikat aşamasına geçerek muvazaa iddiasının temelini oluşturan ilk devir işlemini tüm delillerle birlikte araştırmalıdır.