YCGK 2016/1174 E. sayılı kararında, göçmen kaçakçılığı suçunun mağdurlarının 'çaresizlik ve yoksullukları nedeniyle kendilerine bir ekmek kapısı açmak için çırpınan insanlar' olduğu belirtilmiştir. Bu tespitin, faillerin cezalarının bireyselleştirilmesindeki (TCK m. 61) rolü ne olabilir?

Bu tespit, faillerin cezasının bireyselleştirilmesinde aleyhe bir değerlendirme unsuru olarak kullanılabilir. TCK m. 61/1-f, cezanın belirlenmesinde 'suçun işlenmesindeki özellikler'in dikkate alınmasını öngörür. Mağdurların çaresizlik ve yoksulluk içinde olması, suçun işlenmesindeki sömürü boyutunu ve failin mağdurun bu zor durumundan faydalanarak haksız bir menfaat elde etme kastının yoğunluğunu gösterir. Mahkeme, bu durumu dikkate alarak, failin eyleminin sadece yasa dışı bir geçiş organizasyonu olmadığını, aynı zamanda savunmasız insanların sömürülmesine dayandığını, dolayısıyla fiilin haksızlık içeriğinin daha ağır olduğunu kabul edebilir. Bu da, temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılarak, üst sınıra daha yakın bir noktadan belirlenmesi için bir gerekçe oluşturabilir. Kısacası, mağdurların bu özel durumu, failin kastının ve eyleminin ahlaki ve hukuki ağırlığını artıran bir faktör olarak cezanın tayininde rol oynar.