6706 sayılı Kanun m. 11/1-e, 'iade talebine konu fiilin, Türkiye Devletinin güvenliğine karşı, Türkiye Devletinin veya bir Türk vatandaşının ya da Türk kanunlarına göre kurulmuş bir tüzel kişinin zararına işlenmiş olması halinde' iade talebinin kabul edilmeyeceğini düzenler. Bu hükmün, TCK'daki 'yargı hakkı' (mülkilik, şahsilik) ilkeleriyle bağlantısı nedir?

Bu hüküm, TCK'nın 5 ila 8. maddelerinde düzenlenen 'Türkiye'nin Yargı Hakkı' ilkelerinin iade hukukundaki bir yansımasıdır. Bu ilkeler, bir suç üzerinde Türk mahkemelerinin yargılama yetkisine sahip olduğu durumları belirler. 6706 sayılı Kanun m. 11/1-e'de sayılan haller, tam da TCK'daki bu yargı hakkı ilkelerinin kapsamına giren durumlardır: - **'Türkiye Devletinin güvenliğine karşı... işlenmiş olması':** Bu, TCK m. 4'teki 'Devletin egemenlik alanına karşı suçlar' ve TCK m. 5'teki 'Devlete karşı suçlar'da Türk kanunlarının uygulanacağını belirten ilkeyle (Devleti koruma ilkesi) örtüşür. - **'Türkiye Devletinin... zararına işlenmiş olması':** Bu da Devleti koruma ilkesinin bir parçasıdır. - **'bir Türk vatandaşının... zararına işlenmiş olması':** Bu, TCK m. 6'daki 'mağdura göre şahsilik' ilkesine karşılık gelir. - **'Türk kanunlarına göre kurulmuş bir tüzel kişinin zararına işlenmiş olması':** Bu da mağdura göre şahsilik ilkesinin tüzel kişileri de kapsayacak şekilde genişletilmiş bir yorumudur. Kısacası, bu madde, 'eğer bir suç üzerinde Türk mahkemelerinin yargılama yetkisi varsa, faili başka bir ülkeye yargılanması için göndermek yerine, kural olarak biz yargılarız' prensibini ortaya koymaktadır. Bu, devletin kendi egemenlik ve yargı hakkını korumaya yönelik bir hükümdür.