6706 sayılı Kanun m. 18/2, iade yargılaması yapan ağır ceza mahkemesinin, talep üzerine veya re'sen delil toplayabileceğini belirtir. Bu delil toplama yetkisi, iadeye konu suçun 'esasına' ilişkin bir inceleme yapma anlamına gelir mi?

Hayır, bu yetki suçun esasına ilişkin bir yargılama yapma anlamına gelmez. Ağır ceza mahkemesinin delil toplama yetkisi, iadenin 'kabul edilebilirlik şartlarının' var olup olmadığını denetlemekle sınırlıdır. Mahkeme, sanığın suçlu olup olmadığını (işin esasını) araştırmaz. Bunun yerine, şu gibi sorulara cevap aramak için delil toplayabilir: 1) İadesi istenen kişi, aranan kişi midir? (Kimlik tespiti için parmak izi, fotoğraf karşılaştırması). 2) Fiil, Türk hukukuna göre zamanaşımına uğramış mıdır? (Suç tarihini netleştirecek belgeler). 3) Fiil, siyasi suç niteliğinde midir? (Failin ve mağdurun konumunu, eylemin bağlamını gösteren raporlar, tanık beyanları). 4) Kişi, iade edilirse işkence riski altında mıdır? (İnsan hakları raporları, tanık beyanları). Görüldüğü gibi, toplanan deliller, iade hukukunun kendine özgü şartlarının denetlenmesine yöneliktir, yoksa sanığın iadeye konu suçu işleyip işlemediğini tespit etmeye yönelik bir ceza yargılaması değildir. Bu, iade yargılaması ile ceza yargılaması arasındaki en temel farktır.