HMK m. 331 gerekçesinde, görevsizlik kararından sonra yargılama giderlerine hangi mahkemenin hükmedeceği konusunda kanuni bir boşluk olduğu ve bu nedenle uygulamada karmaşa yaşandığı belirtilmiştir. HMK m. 331/2'nin getirdiği çözüm, usul ekonomisi ilkesi açısından nasıl bir fayda sağlamıştır?

HMK m. 331/2'nin getirdiği çözüm, usul ekonomisi ilkesi açısından önemli bir fayda sağlamıştır. Eski kanun dönemindeki boşluk nedeniyle, görevsizlik kararı veren mahkemenin de vekalet ücretine hükmettiği, daha sonra görevli mahkemenin de ayrıca vekalet ücretine hükmettiği, böylece mükerrer vekalet ücreti gibi sorunların yaşandığı durumlar ortaya çıkıyordu. HMK m. 331/2, bu karmaşayı net bir şekilde çözmüştür. Eğer dava, görevli mahkemede devam edecekse, yargılama giderlerinin tamamına (hem görevsiz hem de görevli mahkemede yapılanlar) tek bir elden, yani davanın esası hakkında karar verecek olan görevli mahkeme tarafından hükmedileceğini düzenlemiştir. Bu, birden fazla mahkemenin aynı konuda (yargılama giderleri) karar vermesini önler, mükerrer ödemelerin önüne geçer ve yargılama giderlerinin, davanın nihai sonucuna (kimin haklı çıktığına) göre tek bir kararda, adil bir şekilde belirlenmesini sağlar. Bu da, yargılamayı basitleştirerek ve gereksiz ara uyuşmazlıkları ortadan kaldırarak usul ekonomisine doğrudan hizmet eder.