Bir ceza davasında, iddianamede TCK m. 142/1-a (nitelikli hırsızlık) maddesinden ceza istenmişken, mahkemenin sanığa TCK m. 163/3 (karşılıksız yararlanma) uyarınca ek savunma hakkı tanımadan bu maddeden mahkumiyet kararı vermesi, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2015/3570 K. sayılı kararına göre nasıl bir ihlal teşkil eder?

Bu durum, CMK m. 226'da düzenlenen 'suçun hukuki niteliğinin değişmesi halinde sanığa ek savunma hakkı verilmesi' zorunluluğunun açık bir ihlalidir. Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin anılan kararında, bu durum bir bozma nedeni olarak kabul edilmiştir. Sanık, iddianamede belirtilen suça ve hukuki nitelendirmeye göre savunmasını hazırlar. Mahkeme, yargılama sonucunda eylemin, iddianamede belirtilenden farklı bir suçu oluşturduğu kanaatine varırsa, sanığı bu yeni hukuki durumdan haberdar etmek ve bu yeni suçlamaya karşı da savunma yapma imkanı tanımak zorundadır. Ek savunma hakkı tanınmadan, suçun niteliği değiştirilerek hüküm kurulması, sanığın 'isnadı öğrenme' ve 'savunma' haklarını temelden ihlal eder ve adil yargılanma hakkına aykırıdır.