6706 sayılı Kanun m. 11/1-g, 'iade talebinin, niteliği itibarıyla, ırk, din, vatandaşlık, etnik köken, belirli bir sosyal gruba mensubiyet veya siyasi görüşler sebebiyle bir kişi hakkında ceza kovuşturması yapmak veya cezayı infaz etmek amacıyla yapıldığının ciddi emarelere dayalı olarak anlaşılması halinde' iade talebinin kabul edilmeyeceğini belirtir. Bu 'ciddi emareler' neler olabilir ve ispat yükü kime aittir?

Bu hüküm, iadenin bir 'zulüm aracı' olarak kullanılmasını engelleyen, 'geri göndermeme' (non-refoulement) ilkesinin en önemli yansımalarından biridir. 'Ciddi emareler' soyut bir kavram olup, mahkeme tarafından somut olayın özelliklerine göre değerlendirilir. Bunlar şunlar olabilir: 1) **Uluslararası Raporlar:** İnsan Hakları İzleme Örgütü, Uluslararası Af Örgütü, BM İnsan Hakları Komitesi gibi güvenilir uluslararası kuruluşların, talep eden ülkede belirli bir gruba yönelik sistematik zulüm veya ayrımcılık yapıldığına dair raporları. 2) **Ülke Pratiği:** Talep eden ülkede, iadesi istenen kişiyle aynı etnik, dini veya siyasi gruba mensup diğer kişilere yönelik yaygın ve sistematik yargılamalar, işkence iddiaları veya adil olmayan mahkumiyetler. 3) **Davanın Niteliği:** İadeye konu suçlamanın kendisinin, aslında kişinin siyasi görüşlerini veya kimliğini bastırmaya yönelik bir bahane olarak kullanıldığına dair işaretler. 4) **Kişinin Geçmişi:** İadesi istenen kişinin, talep eden ülkede bilinen bir muhalif, aktivist veya belirli bir azınlık grubunun önde gelen bir üyesi olması. İspat yükü, bu iddiayı ileri süren iadesi talep edilen kişiye aittir. Ancak mahkeme, bu konunun hassasiyeti ve kişinin delillere ulaşmadaki zorluğu nedeniyle, iddiaların ciddiyetini ve inandırıcılığını değerlendirirken katı bir ispat standardı aramaz. 'Ciddi emarelerin' varlığına kanaat getirmesi, iadeyi reddetmesi için yeterlidir.