Bir davanın görevsizlik nedeniyle reddedilmesi durumunda, HMK m. 331/2 uyarınca yargılama giderlerine görevli mahkemenin hükmetmesi kuralı ile AAÜT m. 7'de belirtilen 'görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi durumunda Tarife'de yazılı ücretin yarısına hükmolunur' kuralı arasında bir çelişki var mıdır? Bu iki hüküm nasıl bağdaştırılabilir?

Evet, bu iki hüküm arasında ilk bakışta açık bir çelişki görünmektedir ve bu durum Yargıtay kararlarında dahi farklı yorumlara neden olmuştur (Bkz. 15. HD 2016/1777 E. sayılı karardaki karşı oy). Bu iki hükmü bağdaştırmak için iki temel yorum geliştirilmiştir: 1) **HMK'nın Üstünlüğü Yorumu (Çoğunluk Görüşü):** Bu yoruma göre HMK, usul kanunu olarak AAÜT'den (bir yönetmelik) daha üstün bir normdur. HMK m. 331/2, konuyu özel olarak düzenlediği için, Tarife'nin genel hükmünü zımnen ilga etmiştir. Bu görüşe göre, davaya görevli mahkemede devam edilecekse, görevsizlik kararı veren mahkeme hiçbir şekilde vekalet ücretine hükmetmemeli, bu konuyu tamamen görevli mahkemeye bırakmalıdır. 2) **Uyumlu Yorum (Karşı Oy ve Doktrin):** Bu yoruma göre, iki hüküm birbiriyle çelişmez, birbirini tamamlar. AAÜT m. 7, görevsizlik kararının kendisi için verilen avukatlık emeğinin karşılığı olan bir 'usuli vekalet ücreti'ni düzenler. HMK m. 331/2 ise, davanın esasıyla ilgili nihai yargılama giderlerinin ve 'esas vekalet ücreti'nin görevli mahkemece belirleneceğini düzenler. Bu yoruma göre, görevsizlik kararı veren mahkeme, Tarife m. 7 uyarınca yarı oranında bir vekalet ücretine hükmetmeli; görevli mahkeme ise davanın sonunda nihai kararı verirken, bu daha önce hükmedilen ücreti de dikkate alarak toplam yargılama giderleri ve vekalet ücreti hakkında bir karar vermelidir. Yargıtay'ın güncel uygulaması genellikle birinci yorumu benimseme eğilimindedir.