İYUK m. 20/3'te, Devletin güvenliği veya yüksek menfaatlerine ilişkin bilgi ve belgelerin Cumhurbaşkanı, yardımcısı veya bakan tarafından verilmeyebileceği, ancak 'verilmeyen bilgi ve belgelere dayanılarak ileri sürülen savunmaya göre karar verilemez' hükmü yer almaktadır. Bu hükmün, 'silahların eşitliği' ilkesi açısından pratik anlamı nedir?

Bu hüküm, 'silahların eşitliği' ve 'çelişmeli yargılama' ilkelerini korumaya yönelik kritik bir güvencedir. İdare, bir davada savunmasını, 'devlet sırrı' olduğu gerekçesiyle mahkemeye ve davacıya sunmadığı bir belgeye dayandıramaz. Eğer idare bir belgeyi sunmuyorsa, o belgenin içeriğini kendi lehine bir argüman olarak kullanamaz ve mahkeme de o belge sanki idarenin iddiasını doğruluyormuş gibi bir varsayımla hareket edemez. Pratik anlamı şudur: İdare, 'iptal istenen işlem hukuka uygundur, çünkü devlet sırrı niteliğindeki X belgesinde durum böyledir' şeklinde bir savunma yaparsa, mahkeme bu savunmayı dikkate alamaz. Davacı, içeriğini bilmediği ve karşı argüman geliştiremediği bir delile karşı savunmasız kalmış olur ki bu, silahların eşitliği ilkesini ihlal eder. Dolayısıyla, mahkeme, kararını sadece dosyaya sunulmuş, taraflarca bilinen ve tartışılabilen delillere göre vermek zorundadır. Sunulmayan belge, davada yok hükmündedir.