Bir ceza davasında, sanığın hem hırsızlık hem de konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediği kabul edilmiştir. Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2015/1434 E. sayılı kararında, mahkemenin TCK m. 50'nin (kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi) uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar vermemesi neden bozma sebebi sayılmıştır?

Çünkü TCK m. 50, hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezaları için hakime, bu cezayı adli para cezasına veya diğer seçenek tedbirlere çevirme konusunda bir 'takdir yetkisi' vermektedir. Mahkeme, bu takdir yetkisini kullanıp kullanmayacağını gerekçeli olarak kararına yansıtmak zorundadır. Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebi de bu konunun değerlendirilmesini zorunlu kılar. Yargıtay kararında, konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın bu kapsama girmesine rağmen, mahkemenin TCK m. 50'nin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda hiçbir değerlendirme yapmaması ve kararında bu hususa hiç değinmemesi, 'eksik hüküm' ve 'gerekçesizlik' olarak kabul edilmiştir. Mahkeme, TCK m. 50'yi uygulamayacaksa bile, sanığın kişiliği, sosyal durumu, suç işleme eğilimi gibi nedenlerle bu yola neden gitmediğini gerekçeli bir şekilde açıklamakla yükümlüdür. Bu yapılmadığında, karar denetimden yoksun kalır ve bu bir bozma nedenidir.