CMK m. 176/4'te düzenlenen bir haftalık süreye riayet edilmemesi durumunda, sanığa CMK m. 190/2 uyarınca 'duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı' olduğunun hatırlatılması zorunludur. Sanığın bu hakkını kullanmayarak savunma yapması, bu usuli eksikliği sanığın zımnen kabul ettiği anlamına gelir mi?

Hayır, gelmez. Sanığın, hakkı hatırlatıldıktan sonra bu hakkı kullanmayıp savunma yapmaya karar vermesi, usuli eksikliğe muvafakat ettiği anlamına gelebilir ve bu durumda savunma hakkının kısıtlandığından bahsedilemez. Ancak, Yargıtay'ın istikrarlı uygulamasına göre, kilit nokta 'hakkın hatırlatılmasıdır'. Eğer mahkeme, CMK m. 190/2'deki bu hatırlatma yükümlülüğünü yerine getirmemişse, sanığın sessiz kalarak savunma yapması bir 'zımni kabul' veya 'feragat' olarak yorumlanamaz. Çünkü sanık, böyle bir hakkı olduğundan haberdar olmayabilir. Kanun, sanığın haklarını bildiğini varsaymaz; mahkemeye bu hakları bildirme ve hatırlatma pozitif yükümlülüğü yükler. Bu yükümlülük yerine getirilmeden yapılan bir sorgu, sanığın rızası varmış gibi görünse de, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur ve mutlak bir bozma nedenidir.