Göçmen kaçakçılığı suçunun (TCK m. 79) oluşumu için aranan 'maddi menfaat elde etme maksadı'nın, insani yardım veya siyasi sığınmacılara yardım etme gibi amaçlardan nasıl ayırt edileceği konusunda, ispat yükü kime aittir?

Ceza hukukunun temel ilkesi olan 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği, suçun tüm unsurlarının (maddi ve manevi) varlığını ispat etme yükü iddia makamına, yani Cumhuriyet savcısına aittir. Savcılık, sanığın eylemi 'maddi menfaat elde etme maksadıyla' işlediğini şüpheye yer bırakmayacak şekilde delillendirmek zorundadır. Bu, sanıktan para alındığına dair tanık beyanları, banka kayıtları, telefon görüşmeleri veya organizasyonun ticari niteliğini gösteren diğer kanıtlarla yapılabilir. Sanık, eylemi insani amaçlarla veya bir akrabasına yardım etmek için karşılıksız olarak yaptığını savunuyorsa, savcılık bu savunmanın aksini, yani maddi menfaat unsurunun varlığını ispatlamalıdır. Eğer dosyada, sanığın maddi menfaat elde etme amacıyla hareket ettiğine dair yeterli ve inandırıcı delil bulunamazsa, suçun özel kast unsuru oluşmadığı için sanığın beraatine karar verilmesi gerekir. Sanık, masumiyetini değil, iddia makamı suçluluğunu ispatla yükümlüdür.