Bir ceza davasında, sanık hakkında tekerrüre esas bir mahkumiyet bulunmasına rağmen, mahkemenin TCK m. 58'i uygulamaması ve bu kararın sanık aleyhine temyiz edilmemesi durumunda, Yargıtay bu eksikliği nasıl değerlendirir?

Yargıtay, bu eksikliği hukuka aykırılık olarak tespit eder ancak 'aleyhe temyiz olmadığı için' bunu bir bozma nedeni yapmaz. Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2015/1434 E., 2018/196 K. ve 16. Ceza Dairesi'nin 2016/838 E. sayılı kararlarında bu durum görülmektedir. Tekerrür hükümlerinin (TCK m. 58) uygulanmaması, sanık lehine bir durum yaratır. Ceza muhakemesinde temel ilke, kanun yoluna başvuranın durumunun, başvurusu nedeniyle ağırlaştırılamamasıdır (aleyhe değiştirme yasağı). Eğer sadece sanık veya müdafii temyiz başvurusunda bulunmuşsa ve Cumhuriyet savcısı veya katılan sanık aleyhine (örneğin TCK m. 58'in uygulanmaması nedeniyle) temyiz etmemişse, Yargıtay bu hukuka aykırılığı tespit etse bile kararı bu nedenle bozamaz. Kararda 'aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır' şeklinde bir ifadeye yer vererek bu durumu belirtir ve sanığın bu usuli hatadan kaynaklanan lehe durumunu korur.