HMK m. 331/2 uyarınca, yetkisizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği yetkili mahkemenin, hem kendi yargılamasındaki hem de önceki yetkisiz mahkemedeki yargılama giderlerine bir bütün olarak hükmetmesi, hangi usul hukuku ilkesinin bir gereğidir?

Bu durum, 'usul ekonomisi' ilkesinin (HMK m. 30) bir gereğidir. Usul ekonomisi ilkesi, yargılamanın makul bir sürede, en az masrafla ve gereksiz işlemlerden kaçınılarak sonuçlandırılmasını amaçlar. Eğer her mahkeme sadece kendi aşamasındaki giderlere hükmetseydi, tarafların yargılama giderlerini ve vekalet ücretini tahsil etmek için birden fazla takip yapması veya ayrı davalar açması gerekebilirdi. Bu da hem taraflar için ek bir maliyet ve zaman kaybı hem de yargı sistemi için ek bir iş yükü anlamına gelirdi. HMK m. 331/2, tüm yargılama giderlerinin (yetkisiz ve yetkili mahkemedeki) tek bir kalemde toplanarak, davayı esastan karara bağlayan nihai mahkeme tarafından tek bir hükümle karara bağlanmasını sağlayarak bu karmaşıklığı önler. Bu, yargılamanın bütünlüğünü sağlar, süreci basitleştirir ve tarafların haklarına daha kolay ve masrafsız bir şekilde ulaşmasına hizmet eder. Dolayısıyla, bu kural doğrudan usul ekonomisi ilkesinin bir yansımasıdır.