Göçmen kaçakçılığı (TCK m. 79) suçunda, eylemin 'ülkede kalmasına imkân sağlama' (m. 79/1-a) veya 'yurt dışına çıkmasına imkân sağlama' (m. 79/1-b) olarak nitelendirilmesindeki temel ayrım nedir? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/1174 E. sayılı kararında bu ayrım nasıl yapılmıştır?

Bu iki seçimlik hareket arasındaki temel ayrım, göçmenin nihai amacına ve failin bu amaca yönelik eylemine göre yapılır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/1174 E., 2019/378 K. sayılı kararında bu ayrım netleştirilmiştir. Karara göre, 'ülkede kalmaya imkân sağlama', başka bir ülkeye gitme amacı olmayan ve Türkiye'de sürekli kalmak isteyen göçmenlere yönelik eylemleri (örn. barınma, sahte kimlik sağlama) kapsar. Buna karşılık, 'yurt dışına çıkmasına imkân sağlama' ise, Türkiye'yi bir geçiş ülkesi olarak kullanarak başka bir ülkeye gitmek isteyen göçmenlere yönelik faaliyetleri (örn. sınıra götürme, tekne ayarlama) ifade eder. Kararda, yasa dışı yollarla ülkeye sokulan göçmenlerin, yurtdışına çıkarılmak istendiklerine dair bir delil bulunmadığı ve amaçlarının Ankara/İstanbul'a gitmek olduğu anlaşıldığında, bu kişilerin ülke içinde bir yerden bir yere nakledilmesinin 'ülkede kalmaya imkân sağlama' suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dolayısıyla, göçmenin nihai hedefi (Türkiye'de kalmak mı, başka ülkeye gitmek mi) suçun nitelendirilmesinde kilit rol oynamaktadır.