Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/16013 E., 2018/5196 K. sayılı kararında, ziynet eşyası alacağı talebinde ispat yükü ve ziynet eşyalarının niteliği gereği hayatın olağan akışı kuralı nasıl uygulanmıştır?

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/16013 E., 2018/5196 K. sayılı kararına göre, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK 6, HMK 190/l). Davacı kadın ziynet eşyasının erkek tarafından götürüldüğünü veya zorla alındığını ispat yükü altındadır. Ziynet eşyalarının niteliği gereği, kadının ortak konuttan ayrılırken yanında götürmesi hayatın olağan akışına uygun düşer. Kararda, davacı kadının tanıklarının iddia edilen vakıayla ilgili somut, görgüye dayalı bir bilgileri olmadığı ve yemin deliline de dayanılmadığı için davanın reddi gerektiği belirtilmiştir. Bu, ispat yükünün davacıda olduğunu ve hayatın olağan akışı kuralının bu tür uyuşmazlıklarda delillerin değerlendirilmesinde önem arz ettiğini göstermektedir.