Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2015/3171 E., 2018/1143 K. sayılı kararında işverenin işçiye karşı 'gözetme borcu' nasıl tanımlanmıştır ve bu borcun kapsamı İş Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu kapsamında nasıl genişlemiştir?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun (2015/3171 E., 2018/1143 K.) kararına göre, işverenin işçiyi gözetme (koruma) borcu, işçinin sadakat borcunun karşılığını oluşturur. Bu borç geniş kapsamlı olup, işverenin işçinin kişiliğini korumasını ve kişilik haklarına saygı göstermesini gerektirir. Bu kapsamda işçinin yaşamının, sağlığının, bedensel ve ruhsal bütünlüğünün, şeref ve onurunun, kişisel ve mesleki saygınlığının, ahlâki değerlerinin, özel yaşam alanının ve genel olarak özgürlüğünün korunması yer alır. Özellikle 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417. maddesi ile 'İşçinin Kişiliğinin Korunması' başlığı altında psikolojik ve cinsel taciz gibi konulara açıkça yer verilmiş ve işverenin bu tür tacizlere uğramamaları ve uğramış olanların daha fazla zarar görmemeleri için gerekli önlemleri alma yükümlülüğü özel olarak düzenlenmiştir. Bu düzenleme, işverenin gözetme borcunun kapsamını somutlaştırmıştır.