Yargıtay içtihatlarında, 'bir orman içerisinde moloz yığınının yanına yeni doğan bebeği bırakarak ölüme terk etme' eyleminin 'olası kastla nitelikli öldürme' suçu olarak vasıflandırılmasının temel gerekçesi nedir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 03/04/2019 T., 2018/4891 E., 2019/2041 K. sayılı kararına göre, sanığın yeni doğan bebeğini orman içerisindeki moloz yığınının yanına bırakarak ayrılması ve bebeğin soğukta kalma sonucu ölmesi olayında, eylem 'olası kastla nitelikli öldürme' suçu olarak vasıflandırılmıştır. Temel gerekçe, sanığın 'yeni doğan bebeğin soğukta kalma ve beslenememe sonucunda ölebileceğini öngörebilecek durumda bulunması' ve 'sonucu kabullenerek eylemini gerçekleştirmesidir'. Olası kast (TCK m. 21/2), kişinin suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde ortaya çıkar. Yani fail, ölüm neticesinin meydana gelebileceğini bilmesine rağmen, 'olursa olsun' düşüncesiyle kayıtsız kalmış ve bu olası neticeyi göze almıştır. Bebeğin 'çocuk' olması ve 'kendisini savunamayacak durumda bulunması' (TCK m. 82/1-e) da suçu nitelikli hale getirmiştir. (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, Madde 21/2, 82/1-e; Yargıtay 1. CD, 03/04/2019 T., 2018/4891 E., 2019/2041 K.; or.av.tr/kasten-oldurme-suçu-tck-m-81-82-ve-83/)