Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2013/22003 E., 2014/10765 K. sayılı kararında, 'yaylak alanı üzerine kurulan kalıcı nitelikteki betonarme ev' eylemi, 'köy tüzel kişiliğine ait kamu orta malına tecavüz' suçu (TCK 154/2) olarak nasıl değerlendirilmiştir?

Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2013/22003 E., 2014/10765 K. sayılı kararına göre, sanığın 'getirtilen tapu kaydına göre kamu orta malı niteliğindeki yaylak alanı olduğu anlaşılan... parselde yapılan keşif ve alınan fen bilirkişisinin raporuna göre yaylak alanı üzerine kurduğu, 4342 sayılı Mera Kanununa göre yayla evi niteliğinde olmayan kalıcı nitelikteki betonarme ev ile bu eve ait odunluk inşa ettiğinin anlaşılması karşısında köy tüzel kişiliğine ait kamu orta malına tecavüz ettiğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.' Bu karar, TCK 154/2'nin koruduğu hukuki yararın (köy/yaylak gibi ortak kullanım alanlarının mülkiyeti ve kullanımı) önemini vurgular. Kalıcı nitelikteki betonarme bir yapının inşa edilmesi, bu alanların özgün kullanım amacını ve statüsünü değiştirdiği için, 'tecavüz' fiilini oluşturduğu kabul edilmiştir. Ayrıca, eylemin 'Mera Kanunu'na aykırılığı' da suçun oluşumunda bir dayanak olarak gösterilmiştir. (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, Madde 154/2; 4342 sayılı Mera Kanunu; Yargıtay 15. Ceza Dairesi, 2013/22003 E., 2014/10765 K.; barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-154-hakki-olmayan-yere-tecavuz-sucu.html)