Yargıtay içtihatlarında, 'aynı suçtan yargılanan sanıklar arasında menfaat çatışması bulunmasına rağmen ortak müdafi tarafından savunma yapılması' durumunda hüküm nasıl değerlendirilmektedir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2016/4111 E., 2018/203 K. sayılı kararına göre, 'sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği' ve 'nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan yargılanan ve suçlamaları kabul etmeyen sanıklar... arasında menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafi tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması' bozmayı gerektirmiştir. Bu durum, adil yargılanma hakkının temel bir güvencesi olan 'savunma hakkının' ihlali anlamına gelir. Sanıkların menfaatleri çatıştığında, her birinin bağımsız bir hukuki yardım alması esastır; aksi takdirde savunma etkinliğini kaybeder ve hüküm hukuka aykırı hale gelir. (1136 sayılı Avukatlık Kanunu, Madde 38/1; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, Madde 152; Yargıtay 1. Ceza Dairesi, 2016/4111 E., 2018/203 K.; barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-233-sucun-magduru-ile-sikayetcinin-cagirilmasi.html)