Yargıtay içtihatlarında, 'bir suçta kullanılan silahın elverişliliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı' gibi hususlar, kasten öldürmeye teşebbüs suçunda (TCK m. 35) failin kastının ve suç vasfının belirlenmesinde nasıl bir rol oynar?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 23/09/2014 T., 2014/2221 E., 2014/4091 K. ve 02/04/2018 T., 2017/644 E., 2018/1526 K. sayılı kararları gibi içtihatlara göre, suçta kullanılan silahın elverişliliği (örn. bıçak, tabanca), meydana gelen zarar (örn. organ yaralanması) ve tehlikenin ağırlığı (örn. hayati tehlike) failin kastının ve suç vasfının belirlenmesinde kritik rol oynar. Örneğin, sanığın mağduru bıçaklaması sonucu dalak ve diyafragmada yaralanma oluşup hemopnömotoraks oluşması ve hayati tehlike geçirilmesi durumunda, suç aletinin elverişliliği ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak sanığın eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilmiştir. Benzer şekilde, tabancayla akciğerden yaralama ve hayati tehlike geçirilmesi de öldürme kastına işaret eder. Bu tür durumlarda, mahkemenin suç vasfında yanılgıya düşerek kasten yaralama yerine kasten öldürmeye teşebbüs hükmü kurması gerektiği belirtilmiştir. (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, Madde 35; Yargıtay 1. CD, 23/09/2014 T., 2014/2221 E., 2014/4091 K., 02/04/2018 T., 2017/644 E., 2018/1526 K.; or.av.tr/kasten-oldurme-suçu-tck-m-81-82-ve-83/)