Yargıtay içtihatlarına göre, 'kasten öldürmeye teşebbüs' suçunda (TCK m. 35) 'mağdurun isabet almaması' durumunda ceza tayininde hangi ilke gözetilir ve ceza miktarı nasıl belirlenir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 27/02/2019 T., 2018/4382 E., 2019/1176 K. ve 15/10/2019 T., 2017/3259 E., 2019/4368 K. sayılı kararlarına göre, kasten öldürmeye teşebbüs suçunda (TCK m. 35) 'mağdurun isabet almaması' durumu, ceza tayininde önemli bir faktördür. TCK m. 35, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngörür. Eğer mağdur hiç isabet almamışsa, tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 'alt sınırdan veya buna yakın bir ceza' tayini gerekmektedir. Kararlarda, mağdurun isabet almamasına rağmen 11 yıl veya 12 yıl gibi alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edilmesi bozma nedeni olarak görülmüştür. Bu, failin kastı öldürmeye yönelik olsa dahi, eylemin neticeye ne kadar yaklaştığı ve somut tehlikenin derecesinin cezanın belirlenmesinde hassasiyetle gözetilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, Madde 35; Yargıtay 1. CD, 27/02/2019 T., 2018/4382 E., 2019/1176 K., 15/10/2019 T., 2017/3259 E., 2019/4368 K.; or.av.tr/kasten-oldurme-suçu-tck-m-81-82-ve-83/)