TCK m. 154/1 kapsamında bir kimsenin 'hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olma' fiili nasıl yorumlanmaktadır? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını bir örnek olay üzerinden açıklayınız.

TCK m. 154/1'de düzenlenen 'Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçu'nun seçimlik hareketlerinden biri de 'hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olma'dır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/210 E., 2020/190 K. sayılı kararı, bu fıkranın yorumunda önemli bir örnek teşkil eder. Karara göre, bu durumda fail tarafından taşınmazın aynına herhangi bir müdahalede bulunulmamakta, sadece hak sahibinin taşınmazından yararlanmasına, bu taşınmazı istediği gibi kullanmasına engel olunmaktadır. Taşınmazın tamamından yararlanmaya engel olmak zorunlu olmayıp, bir bölümünden yararlanmasına engel olunması halinde de suç oluşur. Failin mağdura karşı cebir veya tehdit kullanmasına da gerek yoktur. Somut olayda, kardeşine ait mesken niteliğindeki dairenin üst katında oturan sanığın, dairenin satılmasını engellemek amacıyla gelen müşterilere evin girişini tuğla ile ikiye ayıracağını söylemesi ve evin bu nedenle satılamaması, sanığın bu eylemlerinin katılanın taşınmazından yararlanmasına engel olma niteliği taşıdığı ve suçun unsurları itibarıyla oluştuğu kabul edilmiştir. (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, Madde 154/1; Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2018/210 E., 2020/190 K.; barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-154-hakki-olmayan-yere-tecavuz-sucu.html)