Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2017/172 E. sayılı kararındaki karşı düşünceye göre, sanıkların TCK m. 154/1'den beraat etmesi gerekirken, şikayet tarihi itibarıyla katılanların henüz malik olmaması nedeniyle davanın 'düşmesi' gerektiği savunulmuştur. Bu iki talep arasındaki hukuki fark nedir?

Hukuki fark, kararın niteliği ve sonuçlarındadır. 'Düşme kararı' (CMK m. 223/8), yargılamanın esasına girilmeden, dava şartı yokluğu (örneğin şikayet hakkı olan kişinin şikayet etmemesi) gibi usuli bir nedenle davanın sonlandırılmasıdır. Bu, sanığın eyleminin suç olup olmadığının tartışılmadığı anlamına gelir. 'Beraat kararı' (CMK m. 223/2) ise, yargılamanın esasına girilerek yapılan inceleme sonucunda, sanığın fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmadığı veya sanığın suçu işlemediğinin anlaşıldığı durumlarda verilir. Karşı düşüncede, şikayet tarihi itibarıyla katılanların hak sahibi olmaması nedeniyle 'dava şartı' olan geçerli bir şikayet bulunmadığından davanın düşmesi gerektiği; eğer bu kabul edilmezse, sanıklar da paydaş olduğu için eylemlerinin suç oluşturmaması nedeniyle 'beraat' verilmesi gerektiği savunulmuştur. Birincisi usule, ikincisi esasa ilişkindir.