TCK m.241'deki tefecilik suçunun, 'sırf hareket suçu' niteliğinde olması ne anlama gelir? Suçun tamamlanması için 'ivazın temin edilmiş olması' veya 'ödünç paranın vadesinde geri ödenmiş olması' neden şart değildir?

Tefecilik suçu, TCK m.241'de düzenlenen 'kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verme' eylemiyle tamamlanan 'sırf hareket suçu' niteliğindedir. Bu, suçun oluşması için yasa metninde tanımlanan tipik hareketin (ödünç para verme) bir kez işlenmesinin yeterli olduğu anlamına gelir. Suçun tamamlanması için fiilen bir 'kazanç' (ivaz) elde edilmiş olması veya ödünç verilen paranın 'vadesinde geri ödenmiş olması' şart değildir. Failin amacı kazanç elde etmek ve ödünç parayı vermiş olması yeterlidir. Bu durum, yasa koyucunun tefecilik faaliyetinin kendisini (ekonomik düzeni bozucu niteliğini) suç olarak kabul ettiğini, sonucun (kazanç veya geri ödeme) ise suçun tamamlanmasında belirleyici olmadığını gösterir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2016/208 K.; Yargıtay 5. Ceza Dairesi, 2014/719 E., 2016/3800 K.).