Yargıtay'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek eski mahkumiyet kararı bulunmasına rağmen, TCK m.58'in uygulanmamasını hukuka aykırı bulması, ceza muhakemesinde usul ekonomisi ve hukuki güvenlik ilkeleri açısından nasıl yorumlanmalıdır?

Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2015/8492 E., 2015/31112 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek eski mahkumiyet kararı olmasına karşın TCK m.58'in uygulanmaması hukuka aykırıdır. TCK m.58, mükerrirlere özgü infaz rejimini ve denetimli serbestlik tedbirini düzenler ve cezanın bireyselleştirilmesi ile suçlulukla mücadele politikalarının bir gereğidir. Bu durum, yargılama sırasında sanığın tüm hukuki geçmişinin eksiksiz ve doğru bir şekilde değerlendirilmesi gerektiğini vurgular. Usul ekonomisi açısından, yargılamanın bu tür temel eksikliklerle uzatılmaması hedeflenirken, hukuki güvenlik açısından ise kanun hükümlerinin doğru ve tam olarak uygulanması esastır. Eğer tekerrür göz ardı edilirse, ceza adaletinin etkinliği zayıflar ve failin suç işleme eğilimi karşısında yeterli karşılık verilemeyebilir. Bu eksiklik, Yargıtay tarafından resen veya temyiz üzerine bozma nedeni sayılır.