Etkin pişmanlık kurumunun 'sübjektif unsurlarını taşısa dahi' failin belirli bir süre veya süreç geçtikten sonra bu hükümlerden faydalanamaması, bu kurumun 'süre' ve 'zaman dilimi' sınırlamalarının hukuki gerekçesini nasıl açıklar?

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için kanunda belirlenmiş 'süreler' veya 'süreçler' (örneğin soruşturma öncesi, kovuşturma öncesi, hükümden önce) mevcuttur. Failin pişmanlığının sübjektif unsurlarını (gerçek pişmanlık, yardım etme iradesi) taşısa dahi, bu süreler geçtikten sonra bu hükümlerden faydalanamaması, etkin pişmanlığın temel amacına ve suç politikasına dayanır. Amaç, suçun sonuçlarını en erken aşamada gidermeyi veya suçun ortaya çıkmasına yardımcı olmayı teşvik etmektir. Süre geçtikçe, failin pişmanlığının 'iradiliği' azalır ve 'ceza tehdidinin baskısı' artar. Bu durum, yasa koyucunun teşvik mekanizmasını belirli bir zaman dilimiyle sınırlamasını haklı çıkarır. Failin 'boşuna' yardımda bulunma düşüncesi veya kararın aleyhine kesinleşmesi sonrası pişmanlık göstermesi gibi durumları önlemek amacıyla bu süre sınırlamaları getirilmiştir (Şen, Gödekli - atıf yapılan makalede).