TCK m.32 bağlamında sanığın 'tedirgin hareketlerde bulunması, sağa sola bakması, sık sık oturup kalkması' gibi gözlemler, mahkemeyi hangi yönde bir araştırma yapmaya sevk etmelidir? Bu gözlemlerin hukuki değeri nedir?

Sanığın duruşmada sergilediği 'tedirgin hareketler, sağa sola bakma, sık sık oturup kalkma' gibi gözlemler (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2014/1-227 E., 2015/119 K. - sanık M.Y. örneği), mahkemeyi sanığın akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda şüphe duymaya sevk etmelidir. Bu tür gözlemler, tek başına akıl hastalığına delalet etmese de, sanığın yargılama sürecini algılamakta veya davranışlarını kontrol etmekte güçlük çektiğine dair bir 'karine' oluşturabilir. Bu durumda, mahkeme CMK m.74 uyarınca sanığın akli durumunun tespiti için bir sağlık kurumunda gözlem altına alınmasına karar vermelidir. Bu gözlemlerin hukuki değeri, mahkemeyi 're'sen araştırma ilkesi' çerçevesinde gerekli usuli işlemleri yapmaya yöneltmesidir, zira sanığın kusur yeteneği ceza sorumluluğunun temelini oluşturur.