CMK m.289/1-i'deki 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanma' yasağının, 'delillerin serbestçe takdiri' ilkesiyle ilişkisi nedir? Hakim, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş delilleri nasıl takdir etmelidir?

CMK m.217/1'e göre, hakim kararını 'duruşmaya getirilmiş ve huzurda tartışılmış delillere' dayandırabilir ve bu deliller 'hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir'. Ancak CMK m.217/2, 'yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' diyerek delillerin serbestçe takdirinin 'hukuka uygunluk' sınırı olduğunu belirtir. Yani, hakimin delilleri serbestçe takdir yetkisi, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delilleri kapsamaz. Hukuka aykırı delil, takdir edilebilir bir delil değildir. CMK m.289/1-i, bu yasağın ihlalini mutlak bozma nedeni yaparak, hukuka uygunluk şartının delillerin serbestçe takdiri ilkesinden önce geldiğini vurgular. Hakim, vicdani kanaatini sadece hukuka uygun olarak elde edilmiş deliller üzerinden oluşturmalıdır.