TCK m.221'deki örgüt mensubiyetinde etkin pişmanlıkta, failin gönüllü olarak teslim olması ile yakalanması arasındaki ceza indirimi farkını hukuki politika ve iradilik açısından değerlendiriniz.

TCK m.221/4, gönüllü teslim olan ile yakalanan fail arasında farklı ceza sonuçları öngörür: 'Gönüllü olarak teslim olup' bilgi veren hakkında 'cezaya hükmolunmaz' (cezasızlık), 'yakalandıktan sonra' bilgi veren hakkında ise 'üçte birden dörtte üçe kadar indirim' yapılır. Bu ayrım, yasa koyucunun suç politikası gereğince, failin 'pişmanlığının iradiliği' ile 'ceza tehdidinin etkisi' arasındaki ilişkiyi vurgular. Gönüllü teslim olma, failin ceza tehdidi altında olmaksızın, kendi özgür iradesiyle suçu ortaya çıkarmaya ve adalete yardımcı olmaya karar vermesini ifade eder. Bu durum, yargı sisteminin ve toplumun menfaatine olduğu için tam cezasızlıkla teşvik edilir. Yakalandıktan sonra ise, fail üzerinde artık bir ceza tehdidi (tutuklanma, yargılanma ihtimali) baskısı oluştuğundan, pişmanlığının iradiliği daha az saf kabul edilir ve bu nedenle sadece indirim uygulanır. Bu, aynı zamanda örgütle mücadelede faillerin 'yakalanma' riski olmadan bilgi vermelerini teşvik etme amacı taşır.