CMK m.289/1-g bendinde yer alan 'Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi' neden hukuka kesin aykırılık hali olarak kabul edilmiştir? Gerekçenin kapsamı ve Yargıtay'ın gerekçe denetimindeki rolü nedir?

Hükmün gerekçeyi içermemesi, Anayasa'nın 141. maddesi ile CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olma zorunluluğunun bir ihlalidir. Gerekçe, hükmün denetlenebilirliğini sağlamak için suç oluşturan eylemin gösterilmesi, kanaat, sanığın fiili, delillerin tartışılması, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesiyle mantıksal ve hukuksal bir bütünlük içinde anlaşılır bir karar sunmalıdır. Gerekçesiz hüküm, Yargıtay'ın hukuki denetim yapmasına olanak vermez. CMK m.289/1-g, bu eksikliği doğrudan mutlak hukuka aykırılık olarak kabul eder. Yargıtay, gerekçeyi denetlerken ilk derece mahkemesinin yerine geçerek olay hakkında hüküm kurmaz, ancak gerekçede yazılı olan hususların maddi soruna ilişkin tespitlerle uyumlu olup olmadığını, kanıtların tartışılıp tartışılmadığını ve mantık/hukuk kurallarına uyulup uyulmadığını inceler (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2019/341 E. , 2020/474 K.; Yargıtay 2. Ceza Dairesi, 2016/769 E., 2018/6438 K.).