CMK m.289'da 'hukuka kesin aykırılık halleri' neden 'kesin temyiz veya kesin bozma nedenleri' olarak da adlandırılır ve bu hallerin varlığı durumunda temyiz merciinin denetim yetkisi nasıl sınırlanır?

CMK m.289'da sayılan haller, 'hukuka kesin aykırılık halleri' veya öğretideki adıyla 'mutlak temyiz nedenleri' olarak anılır, çünkü bu hallerin varlığı durumunda aykırılığın hükme etki ettiği varsayılır. Temyiz merciinin (Yargıtay), bu aykırılıkların bozmayı gerektirip gerektirmediğini araştırma ve takdir yetkisi bulunmaz; bu haller resen (kendiliğinden) bozma sebebi sayılır. Bu durum, yargılamanın temel ilkelerine (adil yargılanma, savunma hakkı, aleni yargılama vb.) aykırılığın o kadar ağır olduğu kabul edildiğinden, hükmün geçerliliğini doğrudan etkilediği ve başka bir değerlendirmeye gerek kalmadan bozulması gerektiği anlamına gelir. CMK m.289 Gerekçesi de bu hallerin 'hükme etki ettiği kabul edileceğini' ve temyiz merciinin 'araştırma ve takdir yetkisi olmayacağını' açıkça belirtir (CMK m.289 Gerekçesi).