Bir yargılamada, mahkeme hakimi, sanığın CMK m. 150/3 uyarınca zorunlu müdafiilik kapsamında olduğunu gözden kaçırmış ve sanığın 'müdafi istemiyorum' beyanına dayanarak yargılamayı müdafisiz sürdürüp mahkumiyet hükmü kurmuştur. Bu durum temyiz incelemesinde nasıl değerlendirilir?

Bu durum, CMK m. 289/1-e ve 289/1-h'nin açık bir ihlalidir. Zorunlu müdafilik, sanığın iradesine bağlı olmayan, kamu düzenine ilişkin bir kuraldır. Sanığın istemediğini beyan etmesi bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz. Dolayısıyla, yargılamanın zorunlu müdafi olmadan yapılması, savunma hakkının esaslı bir şekilde kısıtlanması anlamına gelir ve mutlak bozma nedenidir. (Bkz: Ceza Genel Kurulu 2017/1027 E., 2018/183 K.)