Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2020/409 E., 2021/64 K. sayılı kararında, zorunlu müdafiin mazeret dilekçesi vermesine rağmen yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm tesis edilmesinin 'savunma hakkının kısıtlanması' olarak nitelendirilmesinin gerekçesi nedir?

Kararda, zorunlu müdafiin mazeret dilekçesi vermesine rağmen bu hususta bir karar verilmeden, yeni bir müdafi görevlendirilmeden ya da müdafi temini için oturum ertelenmeden yargılamaya devam edilerek hükmün tesis ve tefhim edilmesi, savunma hakkının kısıtlanması olarak nitelendirilmiştir. Gerekçe, CMK 188/1'deki 'Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiin hazır bulunması şarttır' hükmü ve CMK 289/1-e maddesindeki 'kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılması'nın hukuka kesin aykırılık teşkil etmesidir. Savunma hakkı, Anayasal bir hak olup kısıtlanamaz; müdafiin yokluğu, sanığın delillere erişim ve savunma hazırlama imkanlarını zedeler.