Tefecilik suçunda (TCK 241), Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'nın 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 5. maddesi gereğince 'ikrazatçılık faaliyet izni' verilmemesinin suçun oluşumu açısından önemi nedir?

90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 5. maddesi gereğince ikrazatçılık faaliyet izni verilmeyen bir kişinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermesi tefecilik suçunu oluşturur. Bu durum, tefecilik suçunun yasal düzenlemeden kaynaklanan bir 'yasak fiil' olduğunu gösterir. Devlet, ödünç para verme faaliyetlerini belirli kurallara ve denetime tabi tutar. İzin almadan bu faaliyetin yürütülmesi, yasal ekonomik düzeni bozduğu ve haksız rekabete yol açtığı için suç sayılmıştır. (Yargıtay CGK 2018/31 E., 2020/477 K.)