Mahkemenin, gerekçeli kararında TCK 61. maddesine uygun, somut ve denetime elverişli bir gerekçe göstermeden, 'suçun işleniş şekli' gibi soyut ifadelerle temel cezayı alt sınırdan orantısız bir şekilde aşarak belirlemesi, hangi kesin hukuka aykırılık halini oluşturur?

Bu durum, hükmün gerekçesiz olması anlamına gelir ve CMK m. 289/1-g'de düzenlenen 'Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi' şeklindeki kesin hukuka aykırılık halini oluşturur. Anayasa'nın 141. ve CMK'nın 34, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararları, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olmalıdır. Temel cezanın belirlenmesindeki takdir hakkı keyfi olmayıp, yasal ve yeterli gerekçelere dayanmalıdır. Soyut ve yasal ibarelerin tekrarı yeterli bir gerekçe sayılmaz. (Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/17060, K. 2018/255)