Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/969 E. kararında menfi tespit davasında borçlunun 'borcun varlığını kabul ettiği ancak ödeme gibi bir nedenle sona erdiğini ileri sürdüğü' durumda ispat yükünün kendisine düşmesi, genel ispat yükü kuralı (HMK 190) ile nasıl uyum sağlar?

Bu durum genel ispat yükü kuralı (HMK 190/1) ile uyumludur. Kurala göre, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran taraf ispat yükünü taşır. Borcun varlığını kabul edip 'ödeme' vakıası ile borcun sona erdiğini ileri süren borçlu, bu ödeme vakıasından 'borçsuzluk' sonucunu (kendi lehine hak) çıkarmaktadır. Dolayısıyla, ödeme vakıasını ispat yükü borçluya aittir. (HMK 190/1, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2017/969 E. , 2021/866 K.)