TCK m. 40/2'deki 'Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir' kuralının, TCK m. 212'deki 'Sahte resmi veya özel belgelerin bir başka suçun işlenmesinde kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur' (gerçek içtima) kuralı ile birlikte uygulandığı bir senaryo düşünün. Kamu görevlisi olmayan bir kişi, sahte bir belge düzenleyerek bunu bir kamu kurumuna ibraz edip haksız bir menfaat temin ederse (dolandırıcılık), hangi suçlardan sorumlu olur?
Bu kişi iki ayrı suçtan sorumlu olur: 1) TCK m. 204/1'deki 'resmi belgede sahtecilik' suçu. 2) TCK m. 158/1-d'deki 'kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık' suçu. Burada TCK m. 40/2 uygulanmaz, çünkü dolandırıcılık suçu özgü bir suç değildir ve faili herkes olabilir. Kişi, sahte belgeyi düzenleyerek sahtecilik suçunu, bu sahte belgeyi kullanarak da dolandırıcılık suçunu işlemiştir. TCK m. 212 gereği, her iki suçtan da ayrı ayrı cezalandırılır.