Türk Ceza Kanunu (TCK) m. 119'da düzenlenen nitelikli hallerin iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundaki uygulanma koşulları nelerdir? Bu suçun cebir veya tehditle işlenmesinin hukuki niteliği ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanması açısından Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2017/18201 Karar sayılı kararı nasıl bir değerlendirme yapmıştır?

TCK'nın 119. maddesi, 'iş ve çalışma hürriyetinin ihlali' (TCK m. 117) suçunun belirli nitelikli hallerde cezasının artırılmasını öngörür. Bu suç, bir kimseye cebir veya tehdit kullanarak işini yapmasını engelleme veya işinden ayrılmaya zorlama eylemleriyle oluşur. TCK m. 119/1-c maddesinde yer alan 'birden fazla kişi tarafından birlikte' işlenmesi nitelikli hali, bu suç bakımından cezanın bir kat artırılmasını gerektirir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2015/11441 Esas, 2017/18201 Karar sayılı kararı, bu suçun niteliğini ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasını ele almıştır. Kararda, sanıkların minibüs şoförü olan mağduru 'bu yolda çalışmayacaksın, çalışırsan seni öldürürüz, arabanı yakarız' şeklindeki sözlerle tehdit etmelerinin, TCK'nın 117/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen 'iş ve çalışma hürriyetinin ihlali' suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sadece tehdit suçundan hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilmiştir. Ayrıca, kararda, suçun uzlaştırma kapsamında olup olmadığı da değerlendirilmiştir. 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi gereğince, TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tekrar değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Bu durum, suçun doğru nitelendirilmesinin ve ilgili usul hükümlerinin (uzlaştırma gibi) eksiksiz uygulanmasının önemini gösterir.