Türk Ceza Kanunu'nun 119. maddesinde belirtilen 'birden fazla kişi tarafından birlikte' işlenmesi (TCK m. 119/1-c) nitelikli halinin, suçun işlenişindeki tehlikenin artması ve mağdurun kendini savunma olanağının azalması açısından önemini açıklayınız. Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2017/7720 Karar sayılı kararı uzlaştırma kapsamına giren suçlarla ilişkisini nasıl ele almıştır?

TCK'nın 119/1-c maddesinde yer alan 'birden fazla kişi tarafından birlikte' işlenmesi nitelikli hali, maddede sayılan suçlar bakımından cezanın bir kat artırılmasını öngörür. Bu durumun nedeni, birden fazla kişinin suçu birlikte işlemesiyle mağdur üzerindeki baskı ve korkunun artması, mağdurun kendini savunma olanağının azalması ve suçun işlenişindeki tehlikenin yükselmesidir. Birden fazla failin varlığı, suçun daha etkili ve caydırıcı olmasını sağlar. Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2017/2936 Esas, 2017/7720 Karar sayılı kararı, bu nitelikli halin 'uzlaştırma kapsamına giren suçlar'la ilişkisini ele almıştır. Kararda, hükümlünün üzerine atılı suçlardan 'mala zarar verme' suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmasına karşın, bu suçla birlikte işlenen TCK'nın 142/1-b (hırsızlık), 116/1 (konut dokunulmazlığının ihlali) ve 119/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilen 'hırsızlık' ve 'konut dokunulmazlığının ihlali' suçlarının uzlaşma kapsamında olmadığı belirtilmiştir. CMK'nın 253/3. maddesi gereğince, 'uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.' Bu karar, suçun nitelikli halinin varlığının, uzlaştırma gibi alternatif çözüm yollarının uygulanabilirliğini de etkilediğini ve birden fazla suçun birlikte işlenmesi durumunda uzlaştırma koşullarının her bir suç için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.