743 sayılı eski Medeni Kanun döneminde edinilen mallara ilişkin 'katkı payı alacağı'nın hesaplanmasında Yargıtay'ın benimsediği yöntem nedir? Özellikle, eşlerin kişisel harcamaları, evi geçindirme yükümlülüğü ve tasarruf oranlarının belirlenmesi konularını Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2021/4054 Karar sayılı kararı ışığında açıklayınız.

743 sayılı eski Medeni Kanun döneminde geçerli olan mal ayrılığı rejiminde, bir eşin diğerinin edindiği mal varlığına katkısı nedeniyle 'katkı payı alacağı' isteğinde bulunabilmesi için mutlaka para ya da para ile ölçülebilen maddi veya hizmet değeriyle katkıda bulunması gerekir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2016/20236 Esas, 2021/4054 Karar sayılı kararı, bu hesaplama yöntemini detaylandırmıştır. Öncelikle, evlenme tarihinden malın edinildiği tarihe kadar eşlerin çalışma sürelerine ve gelirlerine ilişkin belgeler eksiksiz toplanır. Çalışmanın sabit olmasına rağmen belgelere ulaşılamaması durumunda, ilgili meslek kuruluşlarından veya bilirkişilerden yaklaşık gelir durumu öğrenilir. Sonra, her bir eşin alışkanlıkları, ekonomik ve sosyal statüleri göz önünde bulundurularak, kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM'nin 152. maddesi gereğince evi geçindirme yükümlülüğü nedeniyle yapabileceği harcamalar, eşlerin kendi gelirlerinden düşülerek, gerçekleştirebilecekleri tasarruf miktarları ayrı ayrı tespit edilir. Daha sonra, her eşin tasarruf miktarının, birlikte yaptıkları toplam tasarruf miktarı içindeki oranı belirlenir. Bulunan bu tasarruf oranı, çalışmalar karşılığı elde ettikleri gelirleriyle malın alımına yaptıkları katkı oranı olarak kabul edilir ve tasfiyeye konu malın dava tarihi itibarıyla belirlenecek sürüm (rayiç) değeri ile çarpılarak katkı payı alacağı miktarı hesaplanır. Gerektiğinde hakkaniyet ilkeleri ve fedakârlığın denkleştirilmesi ilkesi de göz önünde tutulur.