Bir boşanma davasında, davacının talebi 'evlilik birliğinin sarsılması' (TMK m. 166/1-2) hukuki sebebine dayanırken, mahkemenin 'fiili ayrılık' (TMK m. 166/son) sebebine dayanarak boşanmaya karar vermesi HMK m. 26 açısından nasıl bir ihlal teşkil eder?

Bu durum, HMK m. 26'da düzenlenen taleple bağlılık ilkesinin açık bir ihlalidir. Hâkim, tarafların talep sonucuyla bağlıdır ve talep edilen hukuki sebepten farklı bir hukuki sebebe dayanarak karar veremez. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/20236 E., 2018/8772 K. sayılı kararında, davacının talebi TMK m. 166/1-2 iken, mahkemenin talepte bulunulmayan TMK m. 166/4'e (fiili ayrılık) göre karar vermesi, taleple bağlılık ilkesine aykırılık nedeniyle bozma sebebi sayılmıştır. Hâkimin Türk hukukunu re'sen uygulama (HMK m. 33) görevi, tarafların talep sonucunu değiştirme veya aşma yetkisi vermez.