Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre 'iddianameyle bağlılık' veya 'yargılamanın sınırlılığı' ilkesinin (CMK m. 225/1) temel amacı nedir? Bu ilke, hakimin yargılama yetkisini nasıl sınırlar?

CMK m. 225/1'de yer alan 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir' hükmü, 'iddianameyle bağlılık' veya 'yargılamanın sınırlılığı' ilkesini ifade eder. Bu ilkenin temel amacı, sanığın hangi suçlamayla yargılandığını önceden tam olarak bilmesini sağlayarak savunma hakkını güvence altına almaktır. Hakim, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen eylemin dışına çıkamaz, yani davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapamaz ve açılmayan davadan hüküm kuramaz. Bu durum, 'davasız yargılama olmaz' prensibinin ceza muhakemesindeki yansımasıdır. Yargılama, iddianameyle belirlenen somut fiil ve faille sınırlıdır. (CMK m. 225/1). Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/31 K. sayılı kararı bu ilkeyi açıkça ortaya koyar.