Yargıtay tarafından incelenmeyen ve 'yeni hüküm' niteliğinde olan kararların doğrudan Ceza Genel Kurulu tarafından incelenmesinin kanunen mümkün olmadığını, bu durumun Yargıtay'ın ilgili dairesine dosyanın gönderilmesi usulünü (CMK 307) nasıl gerektirdiğini açıklayınız.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/420 K. ve 2018/289 K. sayılı kararları, bu usulü net bir şekilde ortaya koymaktadır. Yargıtay'ın iş bölümü ve temyiz incelemesi yetkisi gereği, belirli bir sıraya ve denetim mekanizmasına uyulması esastır. **'Yeni Hüküm' Kavramı:** Şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi, eğer yerel mahkeme; 1. Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, 2. Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, 3. Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak, 4. Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve/veya değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle bir karar vermişse, bu karar 'direnme kararı' değil, 'yeni bir hükümdür'. **Doğrudan Ceza Genel Kurulu İncelemesinin Mümkün Olmaması:** Kanunen, Özel Dairece incelenmemiş olan 'yeni hükümlerin' doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün değildir. Ceza Genel Kurulu'nun görevi, Özel Dairelerin direnme kararlarını veya hukuki uyuşmazlıkları incelemektir, ilk derece mahkemesi kararlarının temyiz incelemesini yapmak değildir. **Usul:** Bu durumda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 'yeni hüküm' niteliğindeki kararı incelemeksizin, dosyanın temyiz incelemesi için 'Yargıtay'ın ilgili dairesine' gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verir. Bu, Yargıtay'ın kendi iç işleyişindeki hiyerarşi ve iş bölümünün korunması ile yargılamanın doğru kanun yolunda ilerlemesini sağlamayı amaçlar.