Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin 2014/5464 E. sayılı kararında, TCK m.315 (Silah Sağlama) ve 6415 sayılı Kanun m.4 (Terörizmin Finansmanı) suçlarının, TCK m.314/3 yollamasıyla TCK m.220/7 (eski hali) kapsamındaki genel 'örgüte yardım' suçunun özel düzenleniş şekilleri olduğu belirtilmiştir. Bu 'özel normun önceliği' (lex specialis) ilkesi, bu suçlar arasındaki ilişkiyi nasıl belirler?

'Özel normun önceliği' (lex specialis derogat legi generali) ilkesi, bir fiilin hem genel bir suç tanımına hem de özel bir suç tanımına uyması durumunda, özel olan suç tanımının uygulanmasını gerektirir. Yargıtay kararında belirtildiği gibi, TCK m.315'teki 'silah sağlama' ve 6415 sayılı Kanun m.4'teki 'terörizmin finansmanı', silahlı terör örgütlerine yapılan yardımların spesifik ve daha ağır sonuçları olan türleridir. TCK m.314/3 yollamasıyla TCK m.220/6-7 (veya yeni TCK m.314/3) ise daha genel bir 'örgüte yardım' halini düzenler. Eğer bir kişinin eylemi, özel olarak 'silah sağlama' veya 'terörizmin finansmanı' suçlarının unsurlarını taşıyorsa, o kişi bu özel hükümlerden cezalandırılır; ayrıca genel yardım hükmünden ceza verilmez. Örneğin, örgüte sadece yiyecek veya barınak sağlayan bir kişi genel yardım kapsamında değerlendirilebilirken, örgüte roketatar temin eden bir kişi TCK m.315'ten, örgütün bombalı eylemi için para toplayan bir kişi ise 6415 s.K. m.4'ten sorumlu tutulur. Özel norm, genel normu dışlar (lex specialis derogat legi generali). Bu, kanun koyucunun belirli yardım türlerini daha tehlikeli veya önemli bularak onlara özel ve genellikle daha ağır yaptırımlar öngörmesinden kaynaklanır.