CMK m.223(5) 'Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilir.' Mahkemenin 'sabit olma' kanaatine ulaşması için gereken ispat standardı nedir? 'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi bu standartla nasıl bir ilişki içindedir?

Mahkemenin, sanığın yüklenen suçu işlediğinin 'sabit olması' kanaatine ulaşarak mahkûmiyet kararı verebilmesi için gereken ispat standardı, 'her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ispat' standardıdır. Bu, medeni hukuktaki 'kanaat verici delil' standardından daha yüksektir. Ceza muhakemesinde, sanığın suçluluğu konusunda mahkemede makul bir şüphe kalmamalıdır. 'Şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi, bu ispat standardıyla doğrudan ilişkilidir. Eğer yargılama sonunda, toplanan deliller sanığın suçu işlediği hususunda kesin bir kanaat oluşturmuyorsa, yani suçluluğu konusunda makul bir şüphe devam ediyorsa, bu şüphe sanık lehine yorumlanır ve sanık hakkında beraat kararı verilir (CMK m.223(2)(e)). Mahkûmiyet için, sanığın suçu işlediğine dair olasılık veya kuvvetli şüphe yeterli değildir; suçluluğun şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtlanmış olması gerekir. Aksi takdirde masumiyet karinesi ihlal edilmiş olur.