CMK m.223(2)(a) 'Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması' nedeniyle verilen beraat kararı ile CMK m.223(8) 'Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı' nedeniyle verilen düşme kararı (örneğin suçun sonradan kanunla ortadan kaldırılması) arasındaki fark nedir? Özellikle sanığın hukuki statüsü açısından ne gibi sonuçlar doğurur?

Her iki durumda da sanık cezalandırılmaz, ancak hukuki nitelikleri ve sonuçları farklıdır. CMK m.223(2)(a) uyarınca beraat, fiilin işlendiği anda dahi kanunda suç olarak tanımlanmadığı veya suçun unsurlarının (örneğin manevi unsur) oluşmadığı anlamına gelir. Bu, suçun kanunilik ilkesi (nullum crimen sine lege) gereği en başından beri bir suç oluşturmadığını ifade eder ve sanığın tamamen aklandığı anlamına gelir. CMK m.223(8) uyarınca düşme kararı ise, fiil işlendiği anda suç teşkil ediyor olsa bile, sonradan ortaya çıkan bir nedenle (örneğin af, zamanaşımı, şikayetten vazgeçme veya suçun kanunla ortadan kaldırılması) kovuşturma veya cezalandırma imkanının kalmadığı durumlarda verilir. Eğer suç sonradan kanunla ortadan kaldırılmışsa (TCK m.7/1-2), bu durum da bir düşme sebebidir. Beraat kararı sanığın masumiyetini daha kesin bir şekilde vurgular ve lekelenmeme hakkını tam olarak tesis eder. Düşme kararında ise fiilin suç olduğu kabul edilebilir ancak cezalandırma engeli vardır. Ancak suçun sonradan kanunla kaldırılması halinde verilen düşme kararı da beraate yakın sonuçlar doğurur.