CMK Madde 223(3)'te sayılan hallerde neden 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilirken, bu durumun 'kusurunun bulunmaması' ilkesiyle bağlantısını açıklayınız.

CMK Madde 223(3)'te sayılan haller (yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik, geçici nedenler, hukuka aykırı bağlayıcı emir, zorunluluk hali, cebir veya tehdit, meşru savunmada sınırın heyecan, korku, telaşla aşılması, kusurluluğu ortadan kaldıran hata) kişinin işlediği fiil hukuka aykırı olsa dahi, failin bu fiilden dolayı kınanabilirlik yeteneğinin, yani kusurunun bulunmadığı durumlardır. Ceza hukukunun temel prensiplerinden biri 'kusursuz ceza olmaz' (nulla poena sine culpa) ilkesidir. Bu hallerde failin iradesi ya tam olarak oluşmamış (yaş küçüklüğü, akıl hastalığı) ya da özgürce kullanılamamıştır (cebir, tehdit, zorunluluk hali). Bu nedenle, fiil suç teşkil etse de, failin kusuru olmadığı için kendisine ceza verilmez, 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilir. Bu karar, bir beraat kararı değildir; fiilin işlendiği ancak failin kusurlu olmadığı anlamına gelir.