CMK Madde 223(2)(b) ve CMK Madde 223(2)(e) bentlerinde düzenlenen beraat nedenleri arasındaki temel farkı açıklayınız. Bu farkın ispat yükü ve mahkemenin kanaati açısından yansımaları nelerdir?

CMK Madde 223(2)(b) 'Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması' halini düzenlerken, CMK Madde 223(2)(e) 'Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması' halini düzenler. Aralarındaki temel fark şudur: (b) bendinde, sanığın suçu işlemediği kesin olarak kanıtlanmıştır; yani masumiyeti şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konmuştur. Bu durumda mahkemenin sanığın suçsuzluğuna dair pozitif bir kanaati vardır. (e) bendinde ise, sanığın suçu işlediği hususunda yeterli ve kesin delil bulunamamıştır; yani suç sanık tarafından işlenmiş olabilir ama bu husus ispatlanamamıştır. Bu 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesinin tipik bir yansımasıdır. İspat yükü iddia makamında olduğundan, iddia makamı sanığın suçluluğunu şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlayamazsa (e) bendi uyarınca beraat kararı verilir. (b) bendinde ise sanığın suçsuzluğu aktif olarak kanıtlanmış olabilir.